Galerie PolhusGalerie Polhus

'Koud kunstje' van 11 januari t/m 22 februari 2015

Een tentoonstelling in winterse sfeer.

Sneeuw op polderlandschap, kale akkers, het verstilde landschap en misschien liggen er ijskristallen op de patte- de- verre glasobjecten en op de stenen.

In plexiglas gevangen landschap met meanderende sloten, of de ijsvogel, het zal een mooi geheel zijn in deze expositie.

Marijke Sondorp Putten

Bij drukken heb je het beeldend proces niet geheel in eigen hand. Alleen al het spiegelbeeld is altijd weer een verrassing. Het materiaal en de techniek hebben eigenschappen die je wel kunt vermoeden, maar telkens weer voor eigenzinnigheid zorgen. Door veel te experimenteren kun je je op de resultaten voorbereiden.

Stenen hebben een lang eigen leven achter de rug. De vorm, de huid, waar ze vandaan  komen, wat ze onderweg hebben meegemaakt, bepalen samen de naam. Stenen kunnen hard zijn, of zacht en poreus, of ze schitteren in het zonlicht. Je kunt er mee bouwen, tegen aan trappen, mee spelen. Of gewoon naar kijken.

Soms is dat steentje een aandenken om in je zak te stoppen. Of om bovenop iets anders te leggen.

De stenen van Marijke Sondorp zijn heel erg kwetsbaar. Als je ze aanraakt, kunnen ze kapot gaan. Wees alsjeblieft voorzichtig.

Harm Visser Nijkerk

Harm Visser (Nijkerk) schildert in zachte tonen en matte acrylverf met uiterste precisie in een gestileerde stijl. Hij blijft dicht bij de natuurlijke tinten van de landschappen en de landschapselementen die hem inspireren: hij zoekt de ruimte, het doorkijkje bij een rietkraag, daar waar je zou willen zijn om tot rust te komen. Met uiterste zorgvuldigheid zet hij de sfeer op het paneel, overzichtelijk en te begrijpen. Ieder kunstwerk is voor hem een belevenis. Als denker en zoeker weet Harm de bijna mystieke sfeer vast te leggen van het coulisselandschap in de mist: het weten dat achter de zichtbare lagen er meer is dan we zien kunnen.


Suus Kooijman Amersfoort

 

Suus Kooijman  (Achterveld) begint leeg, geen voorstelling, geen kleur. Zij laat zich leiden door de vragende materie: de warme bijenwas, de pigmenten en de opeenvolgende lagen. Samen vormen die een voorstelling. Is het een mens, een landschap, een veld? Zij werkt door de opgebouwde lagen terug in de structuur, ontdekt, grijpt in en ziet onbegrepen betekenissen in de onderste lagen. De mystieke diepte van de werkelijkheid fascineert haar.

 

Anja Nieuwold Groningen

.'Haar meest recente kunstwerken gaan over kleur. Deze werken zijn een soort van biografie, maar in plaats van woorden gebruikt zij kleur om hart en ziel van het onderwerp te beschrijven. Deze aanpak resulteert in min of meer abstracte werken. En hoewel het originele onderwerp van alles kan zijn, heeft het eindresultaat toch vaak iets weg van een landschap of ruimte

Ria Lap Groesbeek


De glastechniek die Ria Lap gebruikt is 'pâte de verre', een procedé waarbij van fijne glaspoeders een pasta wordt gemaakt die op de wand van een vuurvaste mal wordt aangebracht. Na het stookproces, dat enkele dagen in beslag neemt, wordt de gipsen mal verwijderd en komt de glas vorm tevoorschijn. Zo ontstaan organische vormen en komvormen.

In haar werk is zij altijd op zoek naar een intrigerende samenhang tussen huid, materiaal en vorm. Dit komt vooral tot uiting in de schijnbare broosheid van de kristallijnen wanden. De suikerachtige structuur van de objecten is een typisch kenmerk van pâte de verre. Daarmee onderscheidt deze zich van de meer bekende technieken zoals glasblazen en ‘fusing’. De pâte de verre techniek heeft haar voorkeur vanwege de grote poëtische zeggingskracht van de vormen die zij daarmee creëert.